موافقت نامه استرداد مجرمین

پلیس بین الملل : اینترپل (به انگلیسی : Interpol) ، سازمانی بین المللی است که برای مبارزه با مجرمان بین المللی وبرقرارکردن امنیت عمومی کشورهای عضوبه وجود آمده است. اینترپل نام کوتاه سازمان بین المللی پلیس جنایی (به انگلیسی : International Criminal Police Organization) است که درسال 1923م دروین پایتخت اتریش ایجاد شد. هدف اصلی این سازمان، همکاری بین پلیس کشورهای عضووهماهنگ کردن مراجع قضایی این کشورها برای مبارزه با مجرمان وجرم های بین المللی است . مقراین سازمان اکنون درشهرلیون فرانسه است. قبل ازاینکه به شرح وظایف اینترپل بپردازیم وشما راازمقررات اینترپل و موافقتنامه مربوطه مابین ایران وامارات دراین خصوص آگاه کنیم. قابل ذکراست که بعضی اشخاص به دلایل متعدد، تحت تعقیب پلیس اینترپل قراردارند وبعضی نیزمواجه با تشکیل پرونده ای برعلیه خوددرزمینه هایی هستند که نهایتاً به اقدام اجرایی اینترپل ختم می شود. این دوگروه می بایستی قبل ازشروع به اقدام اجرایی توسط اینترپل به وکلای رسمی مراجعه وازخدمات قانونی آنان دراین خصوص، برخوردارشوند. متأسفانه درامارات عده ای بدون اطلاع ازمقررات اینترپل،ادعای آشنایی با روال قانونی واجرایی آنرا مینمایند که نهایتاً جزتضییع حقوق موکل، نتیجه ای به همراه ندارد. لذا شایسته است موکلین دراین رابطه ابتدا ازتبحروکیل دراین خصوص اطلاع حاصل کرده، سپس قبل ازتشکیل هرگونه پرونده کیفری از خدمات وکیل استفاده نمایند. وظایف اینترپل : تمرکزاصلی اینترپل برامنیت عمومی،تروریسم،جنایات سازمان یافته، جنایات جنگی،پولشویی،جرائم کامپیوتری، جرائم مالکیت معنوی، قاچاق اسلحه ومواد مخدراست. مهم ترین وظایف این سازمان به شرح زیراست : - انجام کلیه امورپلیسی درسطح دنیا - تهیه بانک اطلاعاتی ازاطلاعات واصله ازکشورهای عضو درزمینه های مختلف ازجمله سیاهه مجرمین بین المللی، اتومبیل های مسروقه، اموال فرهنگی مسروقه، شگرد مجرمین وغیره - برگزاری سمینارها وکنفرانس های بین المللی درزمینه های فنی وتخصصی پلیسی - تدوین وصدوربولتن های تخصصی درزمینه جرائم بین المللی - ایجاد ارتباط وهماهنگی با مراجع قضایی کشورها دررابطه با مجرمین متواری ازکشوری به کشوردیگر - استرداد مجرمین - پیشگیری وکشف سرقت ها نظیرسرقت اتومبیل، آثارهنری، بانک ، سرقت مسلحانه وغیره - مبارزه با مواد مخدر( کشت، تولید، قاچاق ، ترافیک ومسیرهای ترانزیت) - کشف موارد جعل مدارک هویت ( گذرنامه ، روادید وسایرمدارک) - کشف جعل اسکناس - اقدام برای یافتن گمشدگان بین المللی - شناسایی اجساد کشف شده - تعقیب بین المللی - ردیابی وشناسایی افراد مورد تقاضا - ایجاد ارتباط سریع وآنی با کشورهای عضو - فراهم ساختن امکان مسافرت افسران تحقیق درپرونده های تحت پیگرد به کشوری که متهم یا متهمان به آنجا متواری شده اند. - هرچیزی که مورد مراجعه مراجع انتظامی داخلی کشورها قرارمیگیرد، در صورتی که به خارج ازکشورمربوط باشد. تشکیلات : اینترپل دارای شش نهاد است که عبارتند از: مجمع عمومی ، کمیته اجرایی، دبیرخانه مرکزی، دفترهای ملی مرکزی، هسته مشاوران وکمیسیون بررسی پرونده های اینترپل. کمیسیون بررسی پرونده های اینترپل : این کمیسیون، یکی ازبخش های مستقل سازمان است که سه وظیفه زیررا بر عهده دارد: 1- بررسی وضعیت پردازش اطلاعات شخصی ومطابقت آن با قوانین ومقررات سازمان 2- دادن مشاوره به اینترپل درمورد پروژه های سازمان ، عملیات ها وهرمشکلی که درباره وضعیت اطلاعات شخصی افراد وجود داشته باشد 3- پردازش درخواست های مربوط به پرونده های موجود دراینترپل. اعلامیه های بین المللی : این اعلامیه ها، بخش نامه هایی بین المللی هستند که توسط دفاترملی مرکزی درکشورهای مختلف تهیه شده وبه دبیرخانه مرکزی فرستاده می شود. دبیرخانه مرکزی این مستندات را برای تمامی کشورهای عضو می فرستد. این اعلامیه ها شامل اطلاعات جامعی درمورد تبهکاران ومجرمین بین المللی با ذکرمشخصات هویتی، شگردهای کار، عکس وآثارانگشتان است وبه کشورهای عضوکمک می کند تا ورود وخروج این مجرمان را کنترل کنند. کلیه اعلان های اینترپل به چهارزبان رسمی سازمان منتشرمی شود وحاوی مشخصات هویتی فرد تحت پیگرد، اطلاعات راجع به جوانب قضایی جرم ارتکابی واقداماتی که ازسوی اداره اینترپل یا نیروی پلیس کشوری که فرد تحت پیگرد درآنجا پیدا می شود، باید انجام گیرد، است. این اعلامیه ها بسته به حساسیت محتوایی وموضوع ، به چند دسته زیرتقسیم می شوند : اعلان آبی : اعلان آبی (به انگلیسی : Blue Notice) یا استعلام درزمانی صادرمی شود که فردی تحت نظرپلیس یک کشورباشد واین کشوربخواهد اطلاعات بیشتری راجع به اوبه دست آورد. دراین صورت می تواند ازدیگرکشورهای عضو و دبیرخانه مرکزی درخواست کند هرگونه اطلاعات جنایی درخصوص فرد مورد نظردراختیاردارند، ارسال کنند. دریافت این اطلاعات می تواند به پلیس کشورمربوطه کمک کند تا ارزیابی کاملی دراین خصوص به عمل آورده، امکان ارتکاب جرم توسط فرد را پیش بینی وازوقوع جرم پیشگیری کند. اعلان سبز: اعلان سبز(به انگلیسی : Green Notice ) یا هشدار. برای این که پلیس کشورهای عضوازوضعیت یک فرد مجرم که محکومیت خود را گذرانده اما ممکن است دوباره درکشورهای دیگرمبادرت به ارتکاب جرم کند، مطلع شوند، معمولاً ادارات اینترپل کشورهای عضوازطریق دبیرخانه کل وبا صدوراعلان سبز،نوع ارتکاب جرم،شگرد کارودیگراطلاعات لازم در خصوص چنین فردی را به اطلاع همتایان خود می رسانند. این افراد ممکن است درچندین کشورمشغول انجام فعالیت های جنایی باشند، لذا مبنای صدور این اعلان ها، هشداربه کشورهای عضوو امکان بالقوه ارتکاب جرم است. اعلان زرد : اعلان زرد (به انگلیسی : Yellow Notice ) یا اعلان برای گمشدگان در خصوص افرادی صادرمی شود که ازمحل معمولی خود گم شده و هیچ گونه اثری ازآنها نیست. بنابراین اینترپل ازاین طریق می تواند به خانواده های مفقودان کمک زیادی کند. مشخصات دقیق وعکس گمشدگان توسط اینترپل کشورعضوبه دبیرخانه مرکزی ارسال وپس ازآن، مرجع اخیربا صدوراعلان گمشدگان، مراتب را به کلیه کشورهای عضواعلام می کند. اعلان مشکی : اعلان مشکی (به انگلیسی: Black Notice) یا اعلان برای اجساد گمشده برای زمانی است که پلیس کشوری که این اجساد درآنجا پیدا شده، ازطریق اداره اینترپل مربوطه ازدبیرخانه مرکزی می خواهد دراین خصوص اقدام بررسی کند. خانواده هایی که ازنزدیکان خود مدت ها بی خبرهستند وبه دلایل مختلف به کشورهای دیگرمسافرت کرده اند،می توانند با مراجعه به آرشیووبا ملاحظه عکس ها ومشخصات اجساد شناسایی نشده ،آنها را شناسایی کنند. اعلان قرمز: اعلان قرمز(به انگلیسی :Red Notice) یا اعلان برای افراد تحت پیگرد. با این اعلان می توان افرادی را که مرتکب جرم می شوند وبه کشوریا کشورهای دیگرمی گریزند را تحت پیگرد بین المللی قرارداد. دراعلان قرمز تصریح می شود که اداره اینترپل کشوری که فرد تحت پیگرد درآنجا پیدا شود، باید بلافاصله اداره اینترپل کشوردرخواست کننده ودبیرخانه مرکزی را مطلع کند. ازنظرکشورهایی که اعلان قرمزرا به موجب نظام قضایی شان به رسمیت شناخته اند، اعلان قرمزبه منزله درخواست دستگیری موقت است. لذا اعلان قرمزازاین جهت مبنای حقوقی دستگیری فرد تحت پیگرد را تشکیل می دهد. به همین دلیل، دراعلان قرمزتأکید می شود کشوردرخواست کننده، ازچه کشورهایی درخواست استرداد متهم را می کند. کشورهای عضو: این پلیس درسال 2007 دارای 186 عضو(عضو مستقل) بوده است. برخی از این اعضا عبارتند از: افغانستان- آلبانی- الجزایر- آندورا- آنگولا- آرژانتین- ارمنستان- آروبا- استرالیا- اتریش- جمهوری آذربایجان- باهاما- بحرین- بنگلادش- بلاروس- بلژیک- بنین- پادشاهی بوتان- قبرس- جمهوری چک- دانمارک- جیبوتی- دومینیکا- جمهوری دومینیکن- تیمورشرقی- اکوادور- مصر- السالوادور- گینه استوایی- اریتره- استونی- اتیوپی- فیجی- فنلاند- فرانسه- گابون- لتونی- لبنان- لسوتو- لیبریا- لیبی- لیتوانی- لوکزامبورگ- ماداگاسکار- مالاوی- مالزی- مالدیو- مالی- مالت- موریتانی- مکزیک- مولداوی- مغولستان- مونته نگرو- روسیه- ساموآ- عربستان سعودی- سنگال- صربستان- سیشل- سنگاپور- اسلواکی- اسلوونی- سومالی- آفریقای جنوبی- کره جنوبی- کویت- قرقیزستان- لانوس- اسپانیا- سری لانکا- سوئد- بولیوی- بوسنی وهرزگوین- بوتسوانا- برزیل- برونئی- بلغارستان- بورکینافاسو- بروندی- کامبوج- کامرون کانادا- کیپ ورد- جمهوری آفریقای مرکزی- چاد- شیلی- چین- کلمبیا- کومور جمهوری کنگو- جمهوری دموکراتیک کنگو- کرواسی- کوبا- کنیا- گامبیا- گرجستان- آلمان- غنا- یونان- گوآتمالا- گینه- گینه بیسائو- گویان- هائیتی- هندوراس- مجارستان- ایسلند- هند- اندونزی- ایران- عراق- جمهوری ایرلند- اسرائیل- ایتالیا- جامائیکا- ژاپن- اردن- مراکش- موزامبیک- میانمار-نامیبیا- نپال- هلند- آنتیل هلند- زلاندنو- نیکاراگوئه- نیجر- نیجریه- نروژ- عمان- پاکستان- پاناما- پاراگوئه- پرو- فیلیپین- لهستان- پرتغال- قطر- رومانی- قزاقستان- سوئیس- سوریه- تاجیکستان- تانزانیا- تایلند- توگو- ترینیدادوتوباگو- تونس- ترکیه- ترکمنستان- اوگاندا- اوکراین- امارات متحده عربی- بریتانیا- ایالات متحده آمریکا- اروگوئه- ازبکستان- واتیکان- ونزوئلا- ویتنام- یمن- زامبیا- زیمباوه اینترپل فقط به کشورهای عضوسرویس می دهد. کشورهای غیرعضو: لیست کشورهای غیرعضوتا سال 2007 عبارتند از: کره شمالی- کیریباتی- ایالت های فدرال میکرونزی- پالائو- ساموآ- جزایرسلیمان- چین تایپه (تایوان)- تووالو- وانوآتو- واتیکان. پلیس بین الملل درایران : ایران درسال 1301(1923 م) به عضویت پلیس بین الملل درآمد ودفتراین سازمان درتهران تأسیس شد. دفترملی مرکزی ایران ازسال 1304 فعالیت عملی خود را آغازکرد. سی وهفتمین اجلاس این سازمان درسال 1347 در تهران برگزارشد. دفترملی مرکزی که درابتدا یکی ازبخش های شهربانی کل کشوربود، ازسال 1335 یکی ازبخش های اداره تشخیص هویت شد. پس از پیروزی انقلاب وبا ادغام شهربانی وژاندارمری وکمیته انقلاب، این دفتربه اداره کل تبدیل شد وزیرنظرمعاونت تحقیقات وکشف جرائم نیروی انتظامی قرارگرفت. ازمرداد ماه سال 1377 این دفتربا دستورمسئول وقت ناجا،از تابعیت معاونت تحقیقات وکشف جرائم ناجا، به یک اداره کل مستقل با چهار اداره وچهاردایره مستقل، تبدیل شد. درحال حاضراینترپل تهران تنها کانال ارتباطی مراجع انتظامی وقضایی داخل کشوربا خارج ازکشوراست. قانون موافقتنامه استرداد مجرمین مابین ایران وامارات ازجهت اهمیت مورد : برای هموطنان ساکن امارات ذکرمیگردد. توضیح آنکه بنود این موافقتنامه از جهت عملی روال خاصی دارد وبراین اساس درصورتی که بخواهید به موارد آن استناد کنید می بایست حتماً ازمشورت وکیل آگاه استفاده کنید. قانون موافقتنامه استرداد مجرمین بین جمهوری اسلامی ایران وامارات متحده : جمهوری اسلامی ایران وامارات متحده عربی که ازاین پس"طرفین" خوانده می شوند، با تمایل به تحکیم همکاری های قضایی درزمینه استرداد مجرمین برپایه منافع مشترک واحترام به حاکمیت دوکشور، درموارد زیرتوافق نمودند: ماده 1- تعهد به استرداد: طرفین، تعهد می کنند بنا به تقاضا وبا رعایت مفاد این موافقتنامه اشخاصی را که درسرزمین آنان یافت می شوند به منظورتعقیب یا برای اجرای حکم به یکدیگرمسترد دارند. ماده 2- جرائم قابل استرداد: 1- استرداد درصورتی انجام می شود که عملی که به موجب آن تقاضای استرداد شده است مطابق قوانین هردوطرف جرم باشد. 2- استرداد به منظورتعقیب کیفری علیه شخص درمورد جرائمی انجام میشود که به موجب قوانین دوطرف مجازات حبس به مدت حداقل یک سال یا مجازات شدیدتری داشته باشد. 3- استرداد به منظوراجراءحکم درصورتی انجام میشود که مدت باقیمانده از محکومیت فرد مورد استرداد حداقل شش ماه درزمان دریافت تقاضای استرداد باشد. 4- درتعیین این عمل ارتکابی جرمی است که به موجب قوانین دوطرف مطابق بند(1) این ماده قابل مجازات است،اهمیتی ندارد که قوانین دوطرف، عمل ارتکابی را یکسان توصیف نمایند یا این که آن جرم عنوان یکسان داشته باشد. 5- چنانچه درخواست استرداد مربوط به چند عمل است که بعضی ازآنها با شرایط ذکرشده دربندهای(1)تا (3) این ماده انطباق ندارند، استرداد تنها برای اعمالی انجام میشود که دارای شرایط مذکورباشند. ماده 3- امتناع ازاسترداد: 1- استرداد درموارد زیرپذیرفته نمی شود: الف- اگرجرمی که استرداد برای آن تقاضا میشود یک جرم سیاسی باشد. ب- چنانچه اجراء درخواست استرداد با حاکمیت، امنیت،نظم عمومی یا اصول قانون اساسی طرف درخواست شونده منافات داشته باشد. ج- چنانچه طرف درخواست شونده براساس شواهد معتبربراین اعتقاد باشد که استرداد برای یک عمل مجرمانه عادی به منظور تعقیب یا مجازات فرد به دلیل نژاد، مذهب،ملیت یا عقاید سیاسی وی درخواست شده یا به موقعیت آن شخص به واسطه دلایل فوق لطمه وارد می شود. د- چنانچه جرمی که برای آن درخواست استرداد صورت گرفته است براساس قوانین طرف درخواست شونده جرم نظامی باشد. ه- چنانچه شخصی که درخواست استرداد وی شده است تبعه طرف درخواست شونده باشد. و- چنانچه طرف درخواست شونده علیه فردی که استرداد اوتقاضا شده است، درمورد جرمی که استرداد برمبناء آن تقاضا شده است، حکم نهایی صادرکرده باشد. ز- چنانچه درخواست استرداد توسط طرف درخواست کننده براساس حکم غیابی باشد وطرف درخواست کننده تضمین ندهد که پس ازاسترداد، رسیدگی مجدد انجام خواهد شد. ح- چنانچه به موجب قوانین طرف درخواست شونده یا طرف درخواست کننده فردی که استرداد وی تقاضا شده است به دلیل مرورزمان یا دلیل قانونی دیگراز تعقیب کیفری یا اجراء حکم معاف شده باشد. ط- چنانچه شخصی که استرداد وی تقاضا شده است درقلمرو طرف درخواست شونده مورد عفو واقع شده باشد یا قانون عفوعمومی درمورد جرمی که به دلیل ارتکاب آن تقاضای استرداد شده است، تصویب شده باشد. 2- استرداد ممکن است درموارد زیررد شود: الف- جرمی که درمورد آن تقاضای استرداد شده است کلاً یا جزئاً درقلمروطرف درخواست شونده واقع شده باشد. ب- طرف درخواست شونده مطابق قوانین ملی خود برای رسیدگی به جرمی که تقاضای استرداد درمورد آن صورت گرفته است، ازجمله جرایمی که خارج از قلمروطرف درخواست شونده اتفاق افتاده دارای صلاحیت باشد. 3- دراجراء این موافقتنامه، موارد زیرجرم سیاسی به حساب نمی آید : الف- درمورد جمهوری اسلامی ایران: هرگونه سوءقصد علیه مقام رهبری، رئیس جمهور،رئیس مجلس شورای اسلامی، رئیس قوه قضاییه ورئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام یا هرکدام ازاعضاء خانواده های آنها درمورد دولت امارات متحده عربی: هرگونه سوءقصد علیه رئیس دولت یا نایب آن یا رئیس حکومت یا هرکدام ازاعضاء خانواده های آنها یا هریک ازاعضاء شورای عالی یا هرکدام ازاعضاء خانواده های آنها. ب- جرائم تروریستی ج- جرمی که دریک موافقتنامه بین المللی که دوطرف عضو آن هستند به آن تصریح شده باشد وبه موجب آن ملزم باشند مجرم را به دلیل آن جرم تحت پیگرد یا استرداد قراردهند. ماده 4- پیگرد درصورت امتناع ازاسترداد چنانچه به موجب جزء(5) بند(1) ماده (3) این موافقتنامه ازاسترداد امتناع شود، طرف درخواست شونده پرونده را به مقام ذی صلاح خود ارجاع خواهد داد تا پیگرد علیه فرد درمورد تمام یا هریک ازجرائمی که درمورد آنها تقاضای استرداد شده است، انجام شود. طرف درخواست شونده، طرف درخواست کننده را ازهر گونه اقدامی دراین مورد وازنتایج رسیدگی ها مطلع خواهد نمود. تابعیت، درزمان ارتکاب جرم تعیین خواهد شد. برای این منظورطرف درخواست کننده باید اسناد و دلایل مربوط به پرونده را دراختیارطرف درخواست شونده قراردهد. ماده 5- ارتباط - برای مقاصد این موافقتنامه، طرفین ازطریق مقامات مرکزی خود وازمجاری دیپلماتیک با یکدیگرارتباط برقرارخواهند کرد. - مقام مرکزی جمهوری اسلامی ایران وزارت دادگستری ازسوی قوه قضائیه می باشد. - مقام مرکزی درمورد امارات عربی متحده وزارت دادگستری است. ماده 6- درخواست استرداد ومدارک لازم 1- تقاضای استرداد باید مکتوب وبه همراه مدارک زیرباشد: الف- نام مقام درخواست کننده ب- نام مقام درخواست شونده ج- نام ونام خانوادگی شخصی که استرداد وی تقاضا شده است. سن، جنسیت ملیت، شغل، محل اقامت یا مکان اووسایراطلاعاتی که به شناسایی وی کمک نماید. د- عنوان موضوع شامل شرح وقایع مربوط به جرم ارتکابی ونتایج آن ه- متن مقررات قانونی مربوطه که جرم ومجازات وهمچنین محدودیت زمانی برای پیگرد یا اجراء حکم را تعیین می نماید. و- شرح خصوصیات ظاهری شخصی که استرداد وی درخواست شده است، عکس واثرانگشت درصورت امکان ز- نسخه تأئید شده ازحکم دستگیری شخص مورد تقاضا که توسط مقام ذی صلاح طرف درخواست کننده صادرشده باشد درصورتی که تقاضای استرداد مجرم به منظورپیگرد کیفری باشد. ح- نسخه تأئید شده ازحکم به همراه یادداشتی دال براین که حکم لازم الاجراء شده است با تعیین مدت زمانی که حکم قبلاً اجراء شده است، درصورتی که به تقاضای استرداد به منظوراجراء حکم پیوست شده باشد. 2- تقاضای استرداد مجرم ومدارک همراه آن باید به امضاء شخص مجازومهر رسمی مقام ذی صلاح طرف درخواست کننده برسد. 3- تمام مدارک فوق الذکرباید به زبان طرف درخواست شونده یا به زبان انگلیسی ترجمه رسمی شود. ماده 7- اعلام نتیجه اقدامات 1- طرف درخواست شونده، باید تقاضای استرداد مجرم رامطابق قوانین ملی خود بررسی نموده وطرف درخواست کننده را فوراً ازتصمیم خود مطلع نماید. 2- درصورت امتناع ازاسترداد،طرف درخواست شونده باید طرف درخواست کننده را ازدلیل رد تقاضا مطلع نماید. 3- طرف درخواست کننده باید طرف درخواست شونده را ازنتایج پیگرد کیفری علیه شخص مورد استردادآگاه کند ودرصورت محکومیت،نسخه مصدقی ازحکم نهایی را دراختیارطرف درخواست شونده قراردهد. ماده 8- اطلاعات تکمیلی چنانچه طرف درخواست شونده تشخیص دهد اطلاعات ارائه شده درتقاضای استرداد برای تصمیم گیری به موجب این موافقتنامه ناکافی است، می تواند تقاضای اطلاعات اضافی نماید. این اطلاعات باید ظرف سی روزدراختیار قرارگیرد. درصورت وجود دلایل معتبراین مدت به تقاضای به موقع طرف درخواست کننده استرداد تا پانزده روزقابل تمدید می باشد. درصورتی که طرف درخواست کننده نتواند اطلاعات اضافی را ظرف مدت مذکورارائه کند، طرف درخواست شونده آن را به منزله انصراف ازدرخواست استرداد درنظر خواهد گرفت. با این حال منعی برای تقاضای دوباره استرداد برای همان جرم ازسوی طرف درخواست کننده نخواهد بود. ماده 9- بازداشت شخص مورد درخواست طرف درخواست شونده پس ازدریافت تقاضای استرداد، فرد خواسته شده را مطابق قوانین خود تا زمانی که درمورد تقاضای استرداد تصمیم گیری نماید، بازداشت خواهد کرد. ماده 10- بازداشت موقت 1- درموارد فوری می توان شخصی را که مورد تقاضای استرداد است به طورموقت با تقاضای مقام ذی صلاح طرف درخواست کننده قبل ازدریافت تقاضای استردادومدارک مصرحه درماده(6) این موافقتنامه بازداشت کرد. چنین تقاضایی را می توان به وسیله دورنگاریا ازطریق دفترمرکزی ملی سازمان پلیس جنایی بین المللی( اینترپل) یا ازطریق سایرمجاری مورد توافق مقامات ذی صلاح طرفین ارسال نمود. 2- تقاضای مذکورباید حاوی اطلاعات مذکوردربند(1) ماده(6)این موافقتنامه باشد، با تصریح بروجود قراربازداشت صادرشده توسط مقام ذی صلاح طرف درخواست کننده یا حکمی که لازم الاجراء شده ویا اشاره به این که تقاضای رسمی استرداد شخص خواسته شده متعاقباً ارائه خواهد شد. 3- طرف درخواست شونده بدون تأخیرطرف درخواست کننده راازنتیجه رسیدگی به تقاضا مطلع خواهدنمود. 4- کسی که به طورموقت بازداشت شده است درصورت عدم دریافت درخواست استرداد درمدت سی روزپس ازبازداشت توسط مقام ذی صلاح طرف درخواست شونده،آزاد خواهد شد.این مدت درصورتی که قبل ازپایان آن تقاضایی ازمقام ذی صلاح طرف درخواست کننده دریافت شود، به مدت پانزده روزقابل تمدید می باشد. 5- پایان زمان ذکرشده دربند(4) این ماده مانع ازاستردادشخص درصورتی که تقاضای استرداد اومتعاقباً دریافت شود، نمی باشد. ماده 11- کسرمدت بازداشت اگربا تقاضای استرداد موافقت شود، مدت بازداشت فرد درقلمروطرف درخواست شونده باید ازمحکومیت فردی که تقاضای استرداد وی شده است در کشورطرف درخواست کننده کسرشود. ماده 12- تقاضاهای همزمان اگرازبیش ازیک کشورتقاضای استرداد یک نفربرای یک جرم واحد یا چند جرم متفاوت دریافت شود،طرف درخواست شونده درمورد این که شخص موردنظرباید به کدام کشورمسترد شود،با درنظرگرفتن تمام شرایط به ویژه شدت جرم یا جرائم، محل ارتکاب جرم، تاریخ تقاضاها،تابعیت شخصی که موردتقاضای استرداد است وامکان استرداد بعدی به کشوردیگر،تصمیم خواهد گرفت. ماده 13- قاعده اختصاصی بودن 1- شخصی که مطابق مفاد این موافقتنامه مسترد می شود نباید درقلمروطرف درخواست کننده برای هیچ جرمی که قبل ازاسترداد مرتکب شده غیرازجرمی که به خاطرآن مسترد شده است تحت پیگرد جزائی قرارگیرد یا حکمی درمورد وی به اجراء گذاشته شود. همچنین نمی توان اورا به کشورثالثی مسترد کرد مگردرموارد زیر: الف- طرف درخواست شونده موافقت نماید. طرف درخواست شونده میتواند برای چنین موافقتی تقاضای دریافت اطلاعات واسناد قید شده درماده(6) این موافقتنامه را بنماید با تصریح به این که فرد مسترد شده با آن جرم مرتبط است ب- شخص مسترد شده ظرف سی روزازآزادی نهایی قلمروطرف درخواست کننده را ترک نکرده باشد. این مدت شامل دوره زمانی که شخص به دلایل خارج ازاراده خود نمی توانسته ازقلمروطرف درخواست کننده خارج شود، نمی گردد. ج- درصورتی که شخص به اراده خودپس ازترک قلمروطرف درخواست کننده به آن برگردد. 2- چنانچه وصف مجرمانه جرم ارتکابی درخلال رسیدگی تغییریابد فقط در صورتی تعقیب یا مجازات شخص مسترد شده امکان پذیرمی باشد که جرم با توصیف جدید آن با توجه به عناصرتشکیل دهنده، استرداد طبق ماده(2) این موافقتنامه را میسرسازد. ماده 14- تحویل اموال 1- طرف درخواست شونده می تواند به تقاضای طرف درخواست کننده وتا آنجا که قوانین آن اجازه می دهد، منافع حاصل ازجرم، ابزارجرم وسایر دارایی هایی را که می تواند به عنوان مدرک مورداستفاده قرارگیرد ودرقلمرو طرف درخواست شونده یافت می شود،توقیف کند وچنانچه با استرداد موافقت شود، می تواند این اموال را به طرف درخواست کننده تحویل دهد. 2- اموال ذکرشده دربند(1) این ماده را می توان تحویل داد، حتی اگراسترداد شخص خواسته شده به دلیل فوت، ناپدید شدن یا فراروی انجام نشود. 3- طرف درخواست شونده می تواند به منظورهرگونه پیگرد کیفری درحال رسیدگی تحویل اموال فوق الذکررا تا پایان اقدامات مذکوربه تعویق اندازد یا موقتاً آنها را با شرط اعاده دراختیارطرف درخواست کننده قراردهد. 4- مفاد این ماده به حقوق طرف درخواست شونده یا اشخاص ثالث نسبت به اموال فوق خللی وارد نمی آورد وطرف درخواست کننده باید این اموال را فوراً وبه صورت رایگان پس ازپایان رسیدگی ها به طرف درخواست شونده بازگرداند مگراین که طرف درخواست شونده ازدریافت آنها خودداری نماید. ماده 15- تحویل شخص مورد استرداد 1- اگرطرف درخواست شونده تقاضای استرداد را بپذیرد، طرفین باید درمورد تاریخ، محل وزمان تحویل شخص مورد استرداد وسایرموضوعات مربوط به اجراء تقاضای استرداد با یکدیگربه توافق برسند. طرف درخواست شونده باید طرف درخواست کننده را ازمدت زمانی که شخص مورد استرداد قبل ازتحویل دربازداشت بوده است مطلع گرداند. 2- اگرطرف درخواست کننده ظرف پانزده روزازتاریخ مشخص شده برای تحویل شخص، وی را تحویل نگیرد، طرف درخواست شونده فوراً آن شخص را آزاد خواهدکرد ومی تواند هرتقاضای جدید را ازجانب طرف درخواست کننده برای استرداد آن شخص درموردهمان جرم رد کند مگراین که به گونه دیگری دربند (3) این ماده پیش بینی شده باشد. 3- اگرهرکدام ازطرفین نتواند به دلایلی خارج ازکنترل خود ظرف مدت توافق شده شخص مورد استرداد را تسلیم نمود یا تحویل گیرد، طرف دیگررا فوراً از این امرمطلع خواهد کرد. دراین صورت طرفین یک باردیگردرمورد موضوعات مربوط به اجراء تقاضای استرداد با یکدیگر توافق خواهند نمود و مفاد بند(2) این ماده ازآن پس اعمال خواهد شد. ماده 16- استرداد مجدد اگرشخص مسترد شده قبل ازپایان مراحل تعقیب، دادرسی یا تحمل مجازات بدون اجازه طرف درخواست کننده به قلمرو طرف درخواست شونده برگردد، طرف درخواست شونده استرداد آن شخص را براساس درخواست طرف درخواست کننده مورد بررسی قرارمیدهد. ماده 17- تحویل معوق یا مشروط 1- اگربرعلیه شخص مورد تقاضا استرداد درقلمرو طرف درخواست شونده اقامه دعوی شده باشد یا درحال تحمل محکومیت به دلیل جرمی غیرازجرمی باشد که به خاطرآن تقاضای استرداد وی مطرح شده است،آن طرف میتواند استرداد وی را تا پایان رسیدگی ها یا اجراء حکم یا پرداخت خسارات شخص زیان دیده به تعویق اندازد. طرف درخواست شونده طرف درخواست کننده را ازتعویق استرداد مطلع خواهد کرد. 2- اگرتعویق استرداد موضوع بند یک این ماده باعث مرورزمان درمورد پیگیری کیفری گردد یا مانع رسیدگی های جزائی مرتبط با جرمی شود که تقاضای استرداد به دلیل ارتکاب آن مطرح شده است، طرف درخواست شونده می تواند با رعایت شرایط مصرحه درقوانین ملی خود، شخص مورد تقاضای استرداد را موقتاً به طرف درخواست کننده تحویل دهد. شخصی که بدین گونه موقتاً مسترد شده است باید پس ازاتمام رسیدگی های مربوطه به طرف درخواست شونده بازگردانده شود. ماده 18- عبور 1- درصورتی که ازهرکدام ازطرفین بخواهد شخصی را ازیک کشورثالث ازطریق قلمرو طرف دیگرمسترد کند، طرف اول باید ازطرف دیگراجازه ی عبوروی را کسب کند. 2- طرف درخواست شونده تا حدی که مغایرقوانین آن نباشد وبدون خدشه وارد شدن به جزء(ه) بند(1) ماده(3) این موافقتنامه با تقاضای عبورمطرح شده ازجانب طرف درخواست کننده موافقت خواهد کرد. 3- درصورتی که عبورهوایی وبدون فرود پیش بینی شده باشد نیازی به کسب اجازه نخواهد بود. 4- درصورت فرود پیش بینی نشده هواپیما، طرفی که باید ازوی درخواست اجازه عبورشود می تواند حسب تقاضای مأمورهمراه، شخص را تا زمان دریافت تقاضای عبورمطابق بندهای (1)و(2) این ماده دربازداشت نگه دارد. ماده 19- مخارج طرف درخواست شونده تمام هزینه های مربوط به استرداد را که درقلمرو آن انجام می شود تقبل خواهد نمود. هزینه های مربوط به عبوررا باید طرف درخواست کننده بپردازد. درصورتی که هزینه های فوق الذکرغیرعادی باشد، طرفین باید درباره پرداخت آنها با یکدیگرازطریق مجاری دیپلماتیک مشورت کنند. ماده 20- ارتباط با سایرمعاهدات مفاد این موافقتنامه برحقوق وتعهدات طرفین ناشی ازسایرمعاهدات بین المللی که طرفین عضو آنها هستند،خللی وارد نخواهد کرد. ماده 21- حل وفصل اختلافات هرگونه اختلافی ناشی ازاجراء یا تفسیراین موافقتنامه با مشورت طرفین از طریق مجاری دیپلماتیک حل وفصل خواهد شد. ماده 22- تصویب وخاتمه 1- این موافقتنامه باید به تصویب برسد واسناد تصویب مبادله خواهد شد. این موافقتنامه درسی ام روزپس ازمبادله اسناد تصویب، لازم الاجراء خواهد شد. 2- هرکدام ازطرفین می تواند با اعلام کتبی ازطریق مجاری دیپلماتیک درهر زمان این موافقتنامه را پایان دهد. اختتام موافقتنامه شش ماه پس ازتاریخ صدوراعلامیه خواهد بود. بااین حال رسیدگی هایی که پیشترآغازشده باشند تا پایان رسیدگی به موجب این موافقتنامه ادامه خواهند یافت. برای تأئید مطالب فوق امضا کنندگان زیرکه ازجانب دولتهای متبوع خود دارای اختیارلازم می باشند، این موافقتنامه را امضاء کرده اند. این موافقتنامه دردو نسخه به زبان های فارسی، عربی وانگلیسی درتهران درتاریخ 17 آذر1388 هجری شمسی مطابق با 8 دسامبر2009 میلادی تنظیم گردید وتمام نسخ آن دارای اعتبارواحد می باشند. درصورت بروز اختلاف درتفسیراین موافقتنامه، متن انگلیسی ملاک عمل خواهد بود. قانون فوق مشتمل برماده واحد منظم به متن موافقتنامه وبیست ودو ماده درجلسه علنی روزسه شنبه مورخ سی ام آذرماه یکهزاروسیصد وهشتاد ونه مجلس شورای اسلامی تصویب ودرتاریخ 22/10/1389 به تأئید شورای نگهبان رسید.